[38] ไว้ทุกข์ + จิตหลอน
posted on 01 Dec 2009 00:29 by aphodite-ss
เอ็นทรี่ นี้ขออนุญาตใช้สีตัวอักษร ขาว-ดำ
เพื่อไว้ทุกข์แก่การจากไปของคุณยาย ของแจน
:'(
ยายเพิ่งเสียเมื่อคืนนี้เอง ตอนตี 1 กว่า ๆ
แม่แจนรีบกลับไปสมุทรสาครตอนตี 4 โดยไม่ทำเรื่องลาหยุดงาน
ส่วนพ่อก็ตามแม่ไปหลังจากเคลียร์งานเสร็จ
แม่แจนรีบกลับไปสมุทรสาครตอนตี 4 โดยไม่ทำเรื่องลาหยุดงาน
ส่วนพ่อก็ตามแม่ไปหลังจากเคลียร์งานเสร็จ
ส่วนลูกคนนี้ ต้องอยู่บ้านคนเดียว
นอนคนเดียว นั่งหลอน นอนหลอนคนเดียว
นอนคนเดียว นั่งหลอน นอนหลอนคนเดียว
ออนเอ็ม ก็ไม่มีใครออนแล้วในขณะนี้
ตอนนี้เป็นความรู้สึึกที่เหว่ว้าที่สุด เท่าที่เคยเป็นมา
และ มันจะเป็นแบบนี้ จนถึึงวันพฤหัส
ไม่มีใครเข้าใจแจนเลยสักคน,, ว่าไม่สามารถนอนคนเดียวในบ้านได้
ไม่มีใครรู้เลยว่า แจนวิตกกังวลแค่ไหน,, กลัวสารพัด
ไม่มีใครที่อยู่คุยโทรศัพท์กับแจนได้ถึงตอนเช้า,, ไม่มีเลยสักคน
แม้กระทั่ง พี่แอม~
ไหนบอกว่าจะอยู่คุยกับเค้า ไม่ทิ้งเค้าไปไหนไง ?
สุดท้าย ก็ปล่อยให้เค้าอยู่คนเดียว
ตัวเองก็ทิ้งเค้าไปนอนหลับสบาย ,, แล้วเค้าล่ะ? เค้าหลับมั้ย?
เค้านอนไม่ได้~ ,, ต่อให้ง่วงแค่ไหนก็ไม่สามารถนอนหลับ
พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแต่เช้า เรียนเลขแต่เช้า
ตอนนี้อาจารย์ไม่ให้หลับในคาบแล้วด้วย :'(
คาบแรกยังพอหลับได้ แต่อีก 3 คาบที่เหลือ ลำบาก
ขนาดเมื่อคืนอดนอนตอนตี 2 - ตี 3 เค้ายังลืมตาแทบไม่ขึ้น
แต่นี่ เค้าไม่สามารถนอนได้เลยแม้ซักชั่วโมงเดียว
พรุ่งนี้เค้าจะเป็นเช่นไร ?
ในความเงียบ มักมากับความคิดที่คนๆนึงสามารถจิตนาการได้
ความคิดที่สร้างขึ้นมานั้น มันทำให้คนๆนึงไม่สามารถหลับตานอนได้
ตอนนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลยสักคน
ถ้าเกิดเค้าเป็นอะไรขึ้นมา ,, จะมีใครรู้มั้ย?
จะมีใครช่วยเค้า? ?
เห้อ :'(