สามปีได้แล้วมั้ง ที่ไม่ได้แตะเอ็กซ์ทีนเลย
คงเป็นตั้งแต่ช่วงที่เอ็กซ์ทีนล่มบ่อยๆมั้ง ก็ไม่ได้เข้า ไม่ได้อ่านอะไรอีกเลย
เมื่อก่อนโคตรผูกพันกับไดนี้มากอะ สร้างไดนี้มาจะ 5 ปีได้แล้ว
สมัยนั้นบ้ากับการเปลี่ยนธีมบล็อกมากๆ ฮ่าๆ
 
ชีวิตตอนนี้อัพเดทนิดนึงนะ
อยู่ปี 2 ละ คณะศิลปศาสตร์ เอกธุรกิจอังกฤษ
โทอาจจะเป็นไฟแนนซ์ หรือ ธุรกิจดนตรี มั้ง แล้วแต่อนาคต
ณ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
 
ตั้งแต่ที่เริ่มใช้ชีวิตอยู่กับตัวเองมาตลอดระยะเวลาสามปีนี่
มันทำให้เราคิดอะไรได้หลายอย่าง
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้รู้ว่า ใครอยู่ข้างเรา ใครควรคู่ที่จะอยู่ในใจเรา
 
เมื่อวานนั่งดูฮอร์โมน2 และคิดถึงเรื่องราวอะไรบางอย่าง
 
"เรื่องแฟนเก่า"
 
เราเป็นคนเลือกที่จะจำเรื่องราวสำคัญๆ บางอย่างมันน่าจดจำ
แต่บางเรื่อง เราก็กลับลืมมันไป โดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ
 
เข้าเรื่องเลยดีกว่า ทั้งชีวิตนี้เกิดมา เคยมีแฟนทั้งหมด 9 คน
(ทีนับว่าคบจริงๆนะ) แล้วก็มีคนนู้นคนนี้ เข้ามาในชีวิตอยู่เรื่อยๆ
 
คือตอนแรกพิมพ์เอ็นทรี่นี้ตั้งแต่วันที่ 28 ละไง
ละคราวนี้แบบ คอมงอแง เลยกดเซฟ เน็ตไม่ดี อืม สรุปเหลือแต่เรื่องราวคนแรก
บล๊ายยยยยยยยย คือพิมพ์เรื่องแฟนเก่าไป 4 คนละไง หงุดหงิดจรุง
นี่เลยแบบ เออ เอาวะ ไม่เขียนย้อนละ เอาที่พีคๆเลยละกัน
 
คือแบบ ช่วงประมาณ ม.4 ได้รู้จักกับรุ่นพี่คนนึง ชื่อพี่ ด.
แล้วแบบ ก็คุยเฉยๆ ไม่ได้อะไรนะ แล้วเหมือนเพื่อนพี่ ด. เห็นพี่ ด. คุยกับเรา
เลยขอ m เราเว่ยยยยย และแอดมา
พูดง่ายๆ พี่ ก. แอดมาจีบแหละ หึหึหึหึ
แกร๊ ณ จุดๆ นั้น แบบ ฟินอะ นึกออกปะ คนไม่เคยโดนจีบ 5555555
นี่เป็นผู้ชายคนแรกที่เข้ามาจีบเลยไง
ก็คุยกันไปสักพักใหญ่ๆนะ คือเราอยู่ม.4 พี่ก. อยู่ ม.5 แต่อยู่คณะสีเดียวกัน
และแบบ เราก็เป็นนักกีฬาว่ายน้ำเว่ย ว่ายผลัดฟรี 4*100
และพี่ก. ก็บอก เดี๋ยวเอาไอติมไปให้ก่อนแข่ง โอ้ยตอนนั้นโคตรฟินอะแกรรรร
เอ้อ แต่จำไม่ได้นะ ว่าคบกันได้ไง ลืมละ ๆ
ตอนวันสุดท้ายกีฬาสี พี่ก. กางร่มให้น้องแจนด้วยขร่า มีรูปด้วยนะ โดนแอบถ่ายจากพี่นิน 555
 
พี่ ก. อยู่หอ ส่วนบ้านเราก็อยู่ใกล้หอพี่ ก. มากกกกกกก
ช่วงพี่ก. ช็อตๆ เราก็ทำข้าวผัดไปให้กิน 5555 แม่ศรีเรือนปะล่ะ
มีวันนึงเว่ย พ่อกับแม่อยู่ดีดีทิ้งไปทำธุระที่เพชรบูรณ์เฉย แบบไม่บอกกล่าว
ไม่มีอาหารเย็นไว้ให้ และ ไม่มีเงินทิ้งไว้ให้จร้าาาาาาาา
แล้วคือ น้องแจนไม่รู้ห่าอัลไลเลย -*- แล้วหิวด้วยไง กลับจากรร.ไม่เจอใคร
เลยแบบ ส่งเมสเสจหาพี่ก. บ่นๆว่าพ่อแม่ทิ้ง 5555 คือบ่นเฉยๆ
พี่ก. ก็บอกอื้อๆ ไปเล่นเกมละ บลาๆๆๆ เราก็แบบ เห้ยยยย ทิ้งเฉย
 
ซักประมาณทุ่มกว่าๆมั้ง เราปิดประตูบ้านละ เพราะอยู่คนเดียว
พี่ก. โทรมา บอก เนี่ยอยู่หน้าบ้านละ เปิดประตูหน่อย
เราก็บอก ตลกละ ไม่เห็นจะได้ยินเสียงรถเลย
พี่ก.ก็บอก ปั่นจักรยานมา เราก็แบบ แง้มผ้าม่านดู
พี่ก.มาจริงๆเว่ยยยย -0- พร้อมกับยื่นข้าวกล่องให้
ข้าวหมูทอดกระเทียม
คือช่วงนั้นแบบ แฮปปี้มากอะ
 
จนมีอยู่วันนึง คือก่อนหน้าจะคบกับ พี่ก.
เราชอบพี่คนนึง เป็นเพื่อนพี่รหัสเว่ย ชื่อพี่ ฟ.
 แล้วแบบ คือเหมือนความสัมพันธ์จะดำเนินไปได้ด้วยดีนะ
แต่มีปัญหาหลายๆอย่างเข้ามา ประกอบกับพี่ฟ. คงไม่อยากคบใครมั้ง
เราเลยเห็นว่า  เห้อ ไม่มีโอกาสละ เลยเฟดตัวออกมา
 
พอวันเกิดพี่ฟ. พี่ฟ. โทรมาหาเราเว่ย (ตอนนั้นคบกับพี่ก. ละนะ)
พี่ฟ. ถามประมาณว่า จำวันเกิดพี่ฟ. ได้มั้ย เราก็บอกจำได้ดิ้
คุยไปคุยมา พี่ฟ.ถาม มีแฟนแล้วหรอ คบกับ ก. หรอ
เราก็บอก ใช่ พี่รหัสก็รู้ บลาๆๆๆ
พี่ฟ.เริ่มวีนละ "แล้วไม่คิดจะบอกพี่บ้างหรอ"
เราเลยแบบอึ้งๆเลยเว่ย จะมาไม้ไหนวะ
"ทำไมพี่ต้องมานั่งคิดแต่เรื่องของเราด้วยนะ"
"โว้ยยยยย หงุดหงิด"
เราเลยถามไปว่า "หวงหรอ" คือจะถาม หึงหรอ แต่ไม่กล้า กลัวแป้ก
พี่ฟ. เลยบอกว่า "มั้ง"
คือ ณ ตอนนั้นอยากจะร้องเพลง มารักทำไมตอนนี้มาก
คือแบบ ชิบหายยยยยย ทุ่มเทให้ตั้งนานนนนน ไม่สนใจกันเลออออออออออ
แล้วมาสนใจตอนนี้ทำม๊ายยยยยย แล้วพี่ฟ. ก็เตือนๆเรื่องพี่ก.
ถามด้วยนะ คบกับพี่ก. แล้วมีความสุขมั้ย มีปัญหาอะไรรึเปล่า พี่ก. ทำให้เสียใจรึเปล่า  
คือตอนนั้นก็แบบ แอบหวั่นๆนิดๆนะ ว่ามาทำดีด้วยไรเงี้ย
จนพี่พวกเพื่อนพี่ ก. อะ เลยมีปัญหานิดหน่อยกับพวกเพื่อนพี่ ฟ. เลย
ขอโทษจริงๆ T_T  แต่สุดท้ายแจนก็เลือกพี่ ก. นะ เรื่องราวกับพี่ ฟ. ก็เป็นแค่พี่น้อง
 
ตัดมาตอนที่เลิกกันนี่แบบ  มหาเจ็บบบบบบบบบบ
คือช่วงนั้นฝันแปลกๆเว่ย เหมือนพี่ก.จะทิ้งเราไปไหน
แล้วอีก 2 วันต่อมา อยู่ดีดีพี่ก. บอกเลิกเราเฉยยยยยย
เราก็แบบ ง้อเว่ย ง้อใน m โทรไป ตามไปถึงร้านเกม
แทบจะไปคุกเช่าขอร้องอะ
(ฉันกำลังขอร้องอ้อนวอนเธออย่าไปปปปป)
แต่ตอนนั้นฟังเพลง ขอร้อง ของ แดน อะ มันตรงมาก
"อย่าทิ้งกันไปได้ไหม เธอรู้ฉันอยู่ไม่ไหว โลกคงแตกสลายนาทีที่ไม่เหลือเธอ
อย่าไปจากตรงนี้ อย่าไปจากคนนี้ ฉันกลัว ฉันกลัวพรุ่งนี้ จะไม่มีแรงหายใจ"
โคตรฮีททททททท คือร้องไห้เป็นบ้าอะ
เสียใจเป็นเดือนๆ เครียดลงกระเพาะ แล้วแบบ อ้วกเป็นเลือดจ้า
แอดมิดเข้า รพ. งดน้ำงดอาหาร ส่องกล้อง กระเพาะติดเชื้อ
แต่ที่บ้านคิดว่า เป็นกระเพาะ เพราะกินเปปซี่
พี่ก. ไม่เคยสนใจเราเลยเว่ย เราก็เริ่มคิดได้ละ ว่าเห้ย เราป่วยแบบนี้ทำไม
เราทรมาณตัวเองทำไม เป็นอย่างงี้เสียใจอย่างงี้แล้วพี่ก. กลับมามั้ย
 
หลังจากออกจากรพ. ต้องกินโจ๊กเปล่าๆ หเ้ามเนื้อสัตว์ตลอด 4 เดือน
แล้วเริ่มกินเนื้อสัตว์ได้ประมานเดือนที่ 5 พอประมาณเดือนที่ 8 เริ่มกินข้าวต้มได้
คือมันทรมานมากอะ   กินนู้นนี่นั่นไม่ได้ งดเปปซี่อีก งดไปปีนึงเต็มๆ
พอได้กลับมากินเปปซี่อีกครั้งนะ แกเอ๊ย สวรรค์
 
แล้วแบบ ก็ไม่ได้คุยกับพี่ก.อีกเลยมั้ง จนกระทั่ง เราไปฮังการี
พี่ก. อยู่ดีดีทักมาเฉยจร้าาาาาา หรือเราทักพี่ก.ไปเนี่ยแหละ  จำไม่ได้ละ
แต่ก็แอบเห็นนะ ว่าพี่ก. มีแฟนละ นี่เพิ่งส่อง เห็นว่าคบได้ 2 ปีละมั้ง
เราก็อืมมม ดีใจด้วยยยยยยย รักกันนานๆล่า
 
สำหรับพี่ก. แล้ว เป็นรักแบบทุ่มเทให้แบบไม่ใช่รักแบบเด็กๆอะ
เป็นครั้งแรกที่รู้ว่า เวลาเจ็บลึกสุดหัวใจมันเป็นไง
 
ขอบคุณที่พี่ก.ทิ้งไปวันนั้น ทำให้น้องแจนได้โตขึ้นมาอีกสเตป
ขอบคุณพี่ก. ที่ทิ้งไปวันนั้น ทำให้น้องแจนรู้จักคุณค่าของตัวเอง
 
ขอบคุณนะ พี่เก่ง :) 
 
  

Comment

Comment:

Tweet

เป็นคนเสน่ห์แรงจังค่ะ open-mounthed smile
ปล. เฮิร์ทรุนแรงมาก.... 
ถือว่าความทรงจำและบทเรียนที่ดีนะคะ big smile Hot! Hot! Hot!

#1 By BPPBPP8 on 2014-10-01 09:58